Pocztówki malborskie pochodzą z prywatnej kolekcji
 pana Bernarda Jesionowskiego.
 Publikacja i wykorzystywanie bez zgody właściciela ZABRONIONE

Wschodnią elewację kościoła zamkowego pw. Najświętszej Panny Marii wypełniała umieszczona w centralnej wnęce wielka rzeźba Madonny z Dzieciątkiem na ręku. Ta nadnaturalnej wielkości figura o wysokości około 8 metrów wykonana została po 1340 roku ze sztucznego kamienia. Do lat 80-tych XIV wieku pokryta była polichromią, później zapewne biskup pomezański Jan z Kwidzyna sprowadził z Włoch warsztat mozaikarski, który całą postać Madonny i Dzieciątka pokrył kolorową dekoracją z kamyków, barwnych sztucznych kostek ceramicznych i szkiełek. W ten sposób rzeźba ta błyszczała w promieniach oświetlającego ją słońca nieziemskim blaskiem. Jedna z legend mówiła, że dopóki figura Maryi stoi na malborskim zamku dotąd Zakon będzie władał tą ziemią. Na widokówce z lat 30-tych XX wieku wydanej przez Alberta Frischa z Berlina głowa tej potężnej figury wraz z Dzieciątkiem Jezus siedzącym na ręku Maryi.

Wnęka wschodnia we wschodniej elewacji kościoła po pracach konserwatorskich kościoła zamkowego wykonanych w końcu XIX wieku przez Conrada Steinbrechta. Monumentalna postać Madonny dominuje nad całym otoczeniem. Widokówka z tzw. Serii wojennych wydana przez Deutsche Kunstverlag Berlin około 1940 roku.

Na zamku w Malborku znajdowała się główna nekropolia Wielkich Mistrzów. Ich doczesne szczątki składano w kaplicy Św. Anny znajdującej się pod wschodnia częścią kościoła zamkowego. Na widokówce wydanej przez Ferdinarda Schwartza w początku XX wieku a ukazującej stan kaplicy przed wymianą przez Conrada Steinbrechta marmurowej posadzki na istniejącą do dziś posadzkę ceramiczną widzimy płyty nagrobne Dietricha von Altenburg (pośrodku), Heinricha Dusemera (z prawej) oraz Heinricha von Plauen.

Kościół zamkowy pw. Najświętszej Panny Marii był od momentu przybycia w 1309 roku do Malborka Wielkich Mistrzów i wykonanej w latach 1331 - 1343 rozbudowy najważniejsza świątynia zakonną. Na widokówce wydanej w początku XX wieku przez Siegfrieda Bäckera z Cassel widzimy wnętrze świątyni po pracach konserwatorskich Conrada Steinbrechta. Ten mistrz kreacji konserwatorskiej umiejętnie operował nowymi formami w zestawieniu z zachowanymi elementami wyposażenia oraz architektury uzyskując efekty artystyczne oczekiwane przez zwiedzających restaurowane przez niego obiekty. W prezentowanym wnętrzu gotyckie, wyremontowane i uzupełnione przez niego stalle gotyckie współistnieją z nowymi ażurowymi wimpergami empory zachodniej oraz nowa posadzką i wystrojem malarskim świątyni.

Dziedziniec Zamku Wysokiego po zakończeniu prac konserwatorskich, widzimy zrekonstruowane krużganki, odbudowaną studnię, nowe dachy. Autor zdjęcia i jednocześnie wydawca widokówki, fotograf współpracujący z Zarządem Odbudowy Zamku, Carl Gerlach, nie bał się pokazać na swych widokówkach codzienności. Tu widzimy człowieka zatrudnionego przy sprzątaniu zamku z jego podręcznym sprzętem.

Dziedziniec Zamku Wysokiego około 1925 roku. Minęło już prawie 30 lat od zakończenia robót konserwatorskich. Nadal czytelne są na murach miejsca ingerencji konserwatorskich (jaśniejsze plamy), po ścianach wspina się ulubiony wówczas bluszcz (Hedera), a na studni rozpina skrzydła karmiący swą krwią pisklęta pelikan.

Dziedziniec Zamku Średniego, jakiego już nigdy nie zobaczymy. Takiej kaplicy Św. Katarzyny w zespole Pałacu Wielkich Mistrzów już nie ma. W 1916 roku Conrad Steinbrecht podjął prace mające na celu przywrócenie tej części rezydencji wygląd, jak sądził, z czasów Wielkich Mistrzów. Rozebrał wówczas proste zamknięcie budowli sądząc, że nie są to elementy średniowieczne. Zrekonstruował kształt, który istniał do około 1400 roku. Utracił jednak niepowtarzalne dzieło Niklasa Falensteina, który wzniósł proste zamknięcie kaplicy około 1400 roku. Widokówka wydana przez fotografa Zarządu Odbudowy Zamku Ottomarfa Anschütza około 1910 roku (wznowienie).

Dworzec w Malborku. Poznawanie tajników architektury gotyckiej i fascynacja tym stylem spowodowały, że zaczęły powstawać gotyckie szkoły, fabryki, szpitale, urzędy i dworce. Tak też stało się w Malborku. Na widokówce z około 1915 roku wydanej przez Carla Bascheka z Malborka widzimy malborski dworzec od strony placu dworcowego. W głębi dorożki oczekujące na podróżnych. Balkony dworca spowite są w bujnie rozrastające się kwiaty.

Unikalne zdjęcie ukazujące zamek malborski w zimowej szacie od strony zachodniej. To sepiowe zdjęcie wykonane zostało w ostatnim dziesięcioleciu XIX wieku jako wklejany w kartę korespondencyjną Conrada Steinbrechta element dekoracyjny.

Wnętrze jadalni na Zamku Wysokim. Prace rekonstrukcyjne prowadzone we wnętrzach zamkowych doprowadziły do stworzenia wnętrz o unikalnej architekturze Odbudowane wnętrze otrzymało dodatkowy sztafarz poprzez wstawienie do nich mebli oraz drobnych elementów wyposażenia. Tak zaaranżowane wnętrze jadalni w skrzydle południowym Zamku Wysokiego utrwalił na widokówce z początku XX wieku malborski fotograf H. Hempel.